…hiçlik… omuzlarım sızlıyor birden alınıyorum küçük prenslikten diktatörlüğe kırılıyorum sarı taşlı yollardan geçerken ısrarla göremiyor, sırayla ölemiyorum. yağmur yağdı uyanmak için attığım her adımda kimliksiz bir engelle uyk…
…tutturdu (…). "Peki" dedim, "peki" ve kapıya kadar geçirdim. Artık soğuk fayda etmiyordu. -Vol.19- Yalnızlık geçer diye sabahı bekleme, Yalnız bir güneşle doğuyor her sabah kendi halinde. -Vol.20- Kıyama kalkacak bir gün duy…
…de. Peki ya bi işaret gelmezse ? O zaman çoğumuz sıçtık demektir. Tabii başta ben. -Vol.14- Hayatının monoton geçmesinden şikayet eden insanların, milyonlarca yıldır aynı doğrultuda bir ateş topunun çevresinde dönen bir gezegende y…
…ana karakterin sorununa değinmiyoruz. Yan karakterler de onun kadar hasarlı ve bunun bir psikiyatri tesisinde geçmesi de kitaba artı puan olarak yazılıyor. "Bu dünyada herkes dibe vurmuş durumda. Ben dibe vurmuş ve bu konuda dü…
…bu düşüncelerini. İyiliği düşünüp, kötülüğe hizmet ediyoruz. Bir gün savaş kelimesini literatürden kalktığı, geçmişin en kirli oyunu bu savaş idi cümlesini duyar mıyız tartışılır ancak umudu yitirmemek adına bekliyoruz daima.
…diği o dans ile bir cinayet benzerlik gösteriyor. Aynı şekilde kendinden geçmişlik veriyor insana. 'Kendimden geçtim sana. Sendeyim!'" Satir, toynaklarını işaret ederek konuşmuştu bu sefer: “Değecek mi dansın ödülüne şu kaybet…
…im değildi Dünya bana sen diyordu Ben de ben sanıyordum kendimi. Önüme konulan aynalarda gördüğüme Aldanmakla geçiyordu hayat. Aldanışla dolu bir baş ağrısıydı yaşamak Belki geceleri uyurken hafifleyen. Ayaklarımın ucuna dayatıla…
…u devlete -hiç bitmeyen- borcumu ödemiyor muyum? Aslında benim konuştuğum bir dilenci vardı. Bir gün yanından geçerken ‘Nasılsınız?’ diye sormuştu. Ezberlenmiş Allah razı olsun sözünden farklı bir cümle kuran bu adam dikkatimi ç…
…imesinin geçtiği yerlerde barışın asla ol(a)mayacağı aşikardır, savaşların olduğu yerde ise savaş kelimesinin geçmesine gerek yoktur. çünkü savaş; hiç durmadan her soluk ve adımda her yerde ve her zamandır. ailenin tam da göbeğin…
…kopardığım mısralarla Adresini soruyorum sokak fenerlerine Kollarımdan tutuyor aydınlık sıkı sıkıya Korkmadan geçiyorum saparak şoseden Perdeleri dokunuyordu bana, evinin Kapını çalıyorum umarak saat beş İstanbul'un kapalı elleri…