8 kullanım · 6 yazı
…en mükemmel ve en aşağılık canlı türü. Çünkü diğer bütün canlılarda olmayan bir şeye sahip, duygu ve düşünce. Duygularımız, hislerimiz, sevinç, üzüntü, korku, şaşkınlık, hırs, heyecan, umut, sevgi, nefret, inanç... Bu saydığım ve sa…
…ediğini en derin acılarımla hissediyorum. Kalbim sıkışıyor, buna engel olamam. Ah, keşke sabaha uyanamasam da duygularımı perde arkasına atıp beni komik bir gösterideki ruhsuz, tahta bir kukla gibi oynatmaya çalışan herkesin gözler…
…da çıkan çetin savaş yüzünden ikinci ölümde kendimizi öteki ölümden farklı bir zorlukta ve çelişkide buluruz. Duygularımız yine yaşamdan yana olacaktır. Ölmüş olanın geri getirilemeyeceği ise aklımızın bir önermesidir. Katilin çocuk…
…im. Beni uyutmasan da. Gece kafamı yastığıma koyduğumda, zihnimin karanlık dehlizlerinde ayarladığın ve bütün duygularımın davetli olduğu bir gösteri hazırladığını ve bunu her gece arifesinde yaptığını biliyorum; zira yirmi dört sen…
…şeye dönüştürüyordu, gelmiyordu. Kocaman öksürdüm. Sonra sarsıntılarla ayaklarıma düşen yığınları kaldırdım. ’Duygularımın penceresinden atmam gereken ne varsa atacağım’ dedim. ‘Leyla şimdi tüm şarkıları avazı çıktığı kadar söyler’…
…ı duyulmasaydı, geliştirilmeseydi, kullanılmasaydı ne önemi vardı ki? Ne alakası var diyeceksiniz belki bizim duygularımızı paylaşmamızla fakat Graham Bell’in annesi doğuştan işitme engelliydi ve bütün çocukluğu, dedesi ve babasının…
…maktan geçiyordu." Hiçbirimizin bir taştan yaratılmadığına bence hepimiz hemfikirizdir. Taş olmadığımıza göre duygularımız, düşüşlerimiz ve kalkışlarımız var. Hayat dediğimiz şey, tam da bu döngüyle şekilleniyor. Hiç kimse yoktur ki…
…yüzden değil. Yudum’u görmek içimde tarifsiz hisler uyandırmadı diyemem ama bu karşılaşma benim eski platonik duygularımı asla depreştirmedi. Lakin depreşse ne olacaktı ki. Biz ki aynı dünyada, ayrı duygulardaydık. Belki bir şeyler…
…ka duygular uyandırmaya devam edecekti asıldığı duvardan. Anılarımızı uyandıran, an’ı yaşatan, bizi biz yapan duygularımız hep olsun dileğimle…
…yitirdim zamanlarımı. Şimdi oturduğum kayanın üstünde yağmur sildi gözyaşlarımı. Çıkmayan sesimin, oluşmayan duygularımın bugün cenazesini düzenledim belki de kendimce. Anneme yakışan bir evlat olacağıma söz verdim yağmurun altında…
