10 kullanım · 7 yazı
…aten içinde bir enkaz sessizliğini taşıdığını? Kalabalığın sırtından dönen sesimi aslında sessizlik sandığımı duyuyor musun? Farkındasın, görebiliyorsun ve duyabiliyorsun beni Funda, artık daha fazla sorgulama. Ben ilk kez kend…
…eğildir; tıpkı kötü hissettiren şeylerin her zaman "YANLIŞ" olmaması gibi. Yani, hayatımızda deneyimlediğimiz duyguları yaşatabilmek ya da onlara yön verebilmek için doğru ya da yanlış yapmanızın bir önemi yoktur; önemli olan şe…
…cilere anımsatacak konuşmalar yaptırdılar ona, ta ki “Serkan Bey, anneniz telefonda, alo der misiniz?” sözünü duyuna dek. Kalakaldı öylece. Ne ağzını açabildi, ne elini kaldırabildi. Stüdyo yönetmeni, ışık yanan kameraya konuş…
…bu iskeletler, bilinçaltının hayaletleri gibi, manipülasyona açık yaparlar insanı. Bu kadın -kuzeni- Deniz'in duygularıyla oynuyordu. Benim bilemediğim -bilmek de istemediğim- bir takım çocukluk yılları olayları ve aile ilişkileri e…
…aşananları, haksızlıkları, cesaret veren insanları, başarı öykülerini… Hiç durmadan yazmalıyım. Kavga sesleri duymamalıyım mesela; annemin temizliğe gittiği evlerde söylediği yanık türküleri, kardeşimin çığlıklarını, açlıktan ve has…
…, etrafımızdakilerden de sorumlu hissedelim kendimizi. Ancak yarın yanımızdakinden tekrar “psikoz” kelimesini duyunca şaşırmayalım. Anlamlar ve duygular, yorucu şeylerdir.
…ayatı bizi fazlasıyla yoruyor. Gerçekler canımızı acıtıyor. İşte tüm bunlardan dolayı ölümü sevmiyoruz. Duyar duymaz kulaklarımızı tıkıyoruz, böyle yaparsak geçermişçesine. Ölüm bize ulaştığı an yaşadığımız bu sahteliğin hesab…
…di. Yüzleşemediğim gerçekleri tokat gibi çaktığında sarsıldım. Sanki yaşananların sorumlusuymuş gibi Rıfkı’ya duyduğum öfke her geçen dakika artıyordu. Yatak odasının kapısını çarpıp çıktım. Rakı sofrasını hazırlarken şimdiye ka…
…a! Başkalarını da suçlama! Olacak olandan kaçınamazsın! O yüzden hiç bastırma kendini… Çünkü insan bastırdığı duygunun esiri olur unutma! Bu insan içinde yaşanılan kötü olarak var saydığımız duygular, bir turnusol kâğıdı gibidir…
…a gerek kalmamıştı geldiğini çünkü gitmeyecekti geri. Bilinmezliğin içinde kaybolmuştu artık. Önemsiz gördüğü duygularını hep bir “bilinmeyen” olarak tek başına yaşamaya razıydı. Hayatındaki “tarafları” değil tek bir “tarafı” göreb…
