136 kullanım · 94 yazı
…rım zihnimden öteye gidemedi ve yazamadım. Ne kanayan yaralara dokunabildim ne de o yaraya tuz bastım, sadece düşündüm. Ve düşünmenin faydadan çok hamlığını gördüm, beynim kötü bir gece ardından susuz kalmış gibi buruştu. Şimdi…
…rmadım. Seansımızın geri kalan kısmını ikimiz de sessizce sürdürdük. Okuduğum şehre dönerken yol boyunca bunu düşündüm. Bu konuyu muhakkak ki annem de biliyordu, hatta kardeşlerim ve benim dışımda ailedeki herkes biliyordu. Bu g…
…u ilk terk eden olmak istemiyordum. Keşke yakınımda kıçımı üstüne koyabileceğim herhangi bir şey olsaydı diye düşündüm, bacaklarımdaki varisler beni zorlamaya başladığında. El mi sallamalıydım, pencereye mi vurmalıydım, hatta ca…
Yağmurlu bir güne uyandım o sabah. Aylardan "kapıdan baktıran kazma kürek yaktıran" mart. Evden çıkmam diye düşündüm ve kahvaltıda yumurta pişirdim kendime. Her gün bir kuru ekmek, dört beş tane zeytin ve az biraz da ezineye tal…
…ım donuyordu. Eve vardığımda spor yapmadığım belliydi. Kalan iki biramın tadını çıkartmalıydım. Film izlemeyi düşündüm ancak o gücü kendimde bulamadım. Bir şeyler okuyup biramı yudumlamak daha kolay geldi. Gençtim, ama yaşım ile…
…4 Mayıs 1980 Çarşamba sabahı valizimi alıp çıktım evden, ilk defa izler gibi izledim köyün sokaklarını, anamı düşündüm bir süre ne çok severdi beni. Zaten bir tek o severdi. O gittikten sonra ne halimi soran oldu ne de başımı ok…
…le ilgili beklentim çok da yüksek değildi açıkçası. Ancak açılış sahnesiyle birlikte izlenmeye değer olduğunu düşündüm. Çünkü ilk dakikadan izleyiciyi içine alan bir konusu ve kendine has bir tarzı var filmin. Maysaloun Hamoud’u…
Ölüm nedir sorusunu düşündüm hep. Hayattaki karşılığını daima merak ettim. Anlam veremedim. Koskoca bir boşluk, kocaman bir karanlık… Konuşamıyorum, nefesim kesiliyor. Hiçbir şey hissedemiyorum yaşamaya dair. Kalbim buz kesti. D…
…diğini ve beraber alışverişe gideceklerini söylemişti. Hayatta vazgeçemediğim iki şey ailem ve Hazal olduğunu düşündüm hep. Bana en fazla mutluluk veren şey ise, onları kuşkusuz bir arada görmek olurdu. “Akşam geldiğinde beraber…
…şeye inanmıyorum. Yine de belki gidip sükûnetle konuşursam, rüzgârı daha yumuşak esmeye ikna edebilirim diye düşündüm. Pencereyi açmamla, cama yapışan buz tabakalarının parkelerimi bıçaklaması bir oldu. Yenildiğimi hissettim. O…
