2 kullanım · 1 yazı
…abalık insan kuyruğu aniden duruyor, bu dövünüp duran, kendini parlayan kadını izliyorlar. Birçoğunun yüzünde donuk bir bakış, endişe dolu gözlerle olan biteni anlamaya çalışıyorlar. Az sonra etrafta ince bir rüzgâr belirdi.…
…da yanağın Öpücüklerin buz tuttuğunda… Çoktan çalmıştı saati acıların… Sabahın o serin, ürperten çiyi Alnımda donuvermişti, O çiyler belki bu hüzünlerimin Gözyaşlarımın işaretiydi. Ettiğin yeminler bir bir bozuldu Gölge düştü güveni…
…hafifçe bir esinti, ne de göç yollarının ortasındayken rastlanan bir kuşu sürüsü göze çarpıyordu. Gökyüzünün donuk bir fotoğraf karesi sabitliğinden, sıcağın bunaltıcı etkisi daha bir koyulaşıyordu. Ve bu kupkuru hareketsizl…
…nmedi. Yaşını kestirmek zordu. Makyajsızdı, temiz ama iddiasız bir giyim tarzı vardı. Yüzündeki ifade oldukça donuktu. Titrek bir sesle konuşmaya başladı: “Sizi rahatsız ediyorum ama size iletmem gereken bir emanetiniz var”. So…
…remelerim Soğuk mu yalnızlık mı bilmiyorum. Mutfak uzak Üşenmesem gidip çay içeceğim O da olmasa zaten Hepten donup üşüyeceğim Eğer gece çökünce kuşlar ötseydi Daha çok severdim sanırım bu vakti Kuşlar da yok, uykum da Yastığ…
…arındaki isyan tanelerini sildi. İfadesiz bir şekilde ona bakan yüzde şefkat dolu sadece gözler vardı, gerisi donukluğun tam anlamıyla karşılığıydı. Cemre’nin dudakları yavaşça kımıldadı: "Bu gece yalnız kalalım." "Peki" dedi titr…
…enerini eline aldı ve tekrar kapıya yöneldi. Eşikte durdu ve elinde fenerle öylece kala kaldı. Tam karşısında donuk bir yüz ifadesiyle Mösyö Lampard, makam masasının hemen ardındaki koltuğunda oturuyordu. Elinde namlusu İdris…
…bittiğini anlardı. Çok beklemedi bu yüzden, önce pijamasını çıkarıp kapıdaki çiviye astı, sonra ıslak fanila donundan kurtuldu, besmele çektikten sonra soğukluğu ta içine işleyen suyla temizlendi. Niyet edip etmediği geldi aklı…
…en usandım, mucizeler memleketi vatandaşı olarak yaşamaktan. Hem mucizeden mucizeye hopluyoruz, hem kıçımızda donumuz yok." Kemal Tahir'in romanları öylesine akıcıdır, dili o denli durudur ki sular seller gibi okuyup bir çırpıd…
…. Soldurmuş... Yanık... Sus’luğunda... Yüreğini neşterle bezeyen bir karanfildi o ipince konmuştu tebessümüne donuk serçeler Hayatın dilinde şiirle gülüyordu yalnızlığına Hiç kimseye... Söyleyemediği... Ağıtların... çıkmazınd…
