…ının mihenk taşlarından Virginia Woolf'un (1882-1941) Dalgalar adlı eseri -roman ya da hikâye gibi kalıpların dışında olan- genellemelerin ona ilişmesine izin vermeyen, apayrı bir evren. Dalgalar, kendinizi düşüncelerin akışına…
…u farklılığın sebebi önce cami olarak inşa edilmesi ve kiliseye dönüştürülüp sonra tekrar cami yapılmasıdır - dışarıdan farklı bir görünüme sahiptir. Camiyi üç kat hâlinde 70 pencere aydınlatmaktadır. Cami dikdörtgen şeklindedir.…
…kimse kimseyi umursamaz işte. Oysa ben kalktım, saçlarıma yapışan yaprak ve tozları ayıkladım, sonra tarladan dışarı çıkmak için yürümeye başladım. Uzaklaştığımda bile müziğin sesi hafiften duyuluyordu. Yine de içimde beni bur…
…yanına sığdıramıyorum. Hani, ya kâğıtlar küçük geliyor ya kelimeler çok uzun; harfler hep taşıyor kâğıtların dışına. Aslına bakarsan yalan söylüyorum ve üşeniyorum. Şu sıralar yaşamaya bile üşeniyorum, takatim yok. İnan takat…
…ediğim tüm filmlerdeki replikleri ezberler ayna karşısında oynardım. Her okul çıkışı sinemaya uğrar sinemanın dış duvarında asılı olan bez afişten gözlerimi alamazdım. Hafta içi sinemaya gitmemi babam yasaklamıştı. Hafta so…
…nan kırmızı ledli "ÇIKIŞ" yazısı aydınlanır, birkaç bip sesinden sonra doktor, mühendis ya da öğretmen olarak dışarı çıkarsınız...) Geçmişten günümüze değişen şeylerin olduğu bir gerçek. Ancak istediğiniz şeyleri yapabilmeniz…
…rtları Doluşur bir hilekârın ceplerine Bazı coğrafyalarda günah işleme özgürlüğü var yine de Sözüm, meclisten dışarı Ama yine aynı şehre. Gündemim yoğun Gün senin günün -benden kalanların- Bir bakmışsın varım Bir bakmışsın yok…
…. Kulağımı kapattım. Ne yaptıysam o başkaldıran şarkılardan kurtulamıyordum. Camlar dayanamadı, Rıfkı anısına dışarıdakilerin başlattığı büyük taarruza; kırıldılar. Tüm bedenim cenk meydanıydı. Canım yanıyordu. Kıvranıyordum. İnsanın i…
…ın yağmur döktüler ıslattılar Habercisiydi dün gece ay gideceğinin Beti benzi atmış, sapsarıydı Hasta gibiydi Dışlanmış gibi yıldızlar uzak Havada öylece tek başına asılıydı Habercisiydi kuşlar gideceğinin Ötmüyorlardı Uçmuyorlar…
…kolçaklara kilitlendi. Ne hissediyorlar acaba? Korku, düşmanlık, öfke? Hepsi? Bizimkiler kapıyı kilitleyerek dışarı çıktılar. Bu adamların oradan kaçabilme ihtimalleri varmış gibi. Başlıyorduk. “Bizi duyuyor musunuz?” Çaresiz…