İlk Işıkta Karanlık
…er, sessiz çığlık atar, Bir savaşın gölgesinde, ölür çocuklar, Kumla örtülü gözler, belki de hayal, Başlangıç dediğin, zamansız bir kural. Her adımda eksik, her köşede yara, Bir başlangıç arar, belki de umutla, Bir yolculuk sür…
906 kullanım · 277 yazı
…er, sessiz çığlık atar, Bir savaşın gölgesinde, ölür çocuklar, Kumla örtülü gözler, belki de hayal, Başlangıç dediğin, zamansız bir kural. Her adımda eksik, her köşede yara, Bir başlangıç arar, belki de umutla, Bir yolculuk sür…
…laştırırken insanı, “Dasein” bu dünyada var olmanın yükünü nasıl taşıyacaktı omuzlarında? “Bulantı” hâli ile, dedi Sartre. Yorulacak, kendi iradesiyle gelmediği bu dünyada kendi iradesiyle bir varoluş amacı bulması beklenece…
…lümseme ile, “Merhaba delikanlı.” demişti. Adımı söyleyip uzattığı elini sıkmıştım ben de. “Biliyorum adını.” dedi. “Yudum bahsetti senden. Meğer çok istiyormuşsun benimle tanışmayı. Teşekkür ederim.” Her zamanki fularlarınd…
…mecbur etti yürümeye. Sıyırdı başımdan, bir başrahibeye yaraşan tacı. Bir hançer ve bir kılıç verdi elime, ve dedi; senin için yapıldı bunların ikisi de, çevir onları hemen kendi öz bedenine” Başkaldıran bir dağın yola getir…
…a saatlerce televizyonlarda konuşuluyor. Büyük takım diyoruz ama ben büyük bir takım göremiyorum. Büyük takım dediğin şuna benzer bir şey olmalı; her maçta aleyhine çalınan penaltıyı sayılmayan golünü dert etmeden yaptığı işi ö…
…uzaklara uçmuştu ama kafasının içindeki seslerden, onu alıp götürdüğü anılardan kurtulamıyordu. 'Kaçmıyorum' dedi kendi kendine, yüksek sesle söylemiş olsa gerek ki bahçedeki ön masalardan bir iki meraklı gözün kendisine ba…
…im hayatımı içine doğduğum o sıkıcı taşra kentinde geçirirken, bana hep "ben de bir gün gideceğim buralardan" dedirten Olcay'ın o ani gidişi oldu. Hiç unutmam orta üçün son Türkçe kompozisyon sınavında, hoca serbest bir konuda k…
…eşmeye çalışan, avaz avaz bağıran, bolca da ağlayan iki çocuktan başka bir şey kalmadı elimizde. İşte; “şans” dediğimiz şey, böylesine parlayıp sönen bir şeydir. Acemiler ile cahilleri birbirine düşürür; onları birlikte yere yığd…
“Ben gidiyorum.” dedi adam. “Ama seni terk etmiyorum.” Söyleyecek başka bir şeyi yokmuş gibi sessizdi. “Neden?” diye sordu kadın, adamın ardından. “Hani çok seviyordun? Her şey bu kadar güzelken… Neden?” Boğazı düğümlenmişti…
…afında ve kendi ekseninde; biz kendi kendimize, ışıktan gölgeye. Bir süreçtir tekrarlayan kendini, yani yaşam dediğin. Belki karanlıktan ışığa belki ışıktan hiçliğe. Belki de yaşanmadı henüz "büyük patlama". Geçmişe baktıkça ge…