Yankı
…edemeyecek kadar kör mü gözlerimiz ki birine derin bağlarla tutunmanın gücünü hafife alıyoruz? İhmal edilmiş çocukluğumuzdan bağlanıyoruz kişilere, nesnelere, anılara…Başı okşanmaya muhtaç, kalbi kırık çocuğun gözlerinden bakıyoruz ya…
6 kullanım · 6 yazı
…edemeyecek kadar kör mü gözlerimiz ki birine derin bağlarla tutunmanın gücünü hafife alıyoruz? İhmal edilmiş çocukluğumuzdan bağlanıyoruz kişilere, nesnelere, anılara…Başı okşanmaya muhtaç, kalbi kırık çocuğun gözlerinden bakıyoruz ya…
…lerimi bir noktaya dikip saatlerce ona ağladığım. Yitip giden hayallerime, başını okşamaya cesaret edemediğim çocukluğuma, babamdan miras kalan esrik kalp ağrıma, annemin emanet verdiği çaresizliğime... Ve yine en çok ona. Kollarım…
…. Sabah erken saatlerde uyanmıştı ve hiç rüya görmediğine şaşırmıştı. Oysa her gün illaki bir şeyler görürdü. Çocukluğundan bir an ya da çok isteyip de ulaşamadığı bir şey olsun görürdü. Alelade bir kahvaltı hazırlamış çayını içerken…
…nın elleri var özlemi dolu uzaklarının bulutları çok yakın, elimi uzatsam yakalanacaklar arkasına saklamışlar çocukluğumu… su kenarında dönen bisikletimin tekerleklerine takılı umutlarım nereye götürsem başımı döndürecekler eski bi…
Yetişkinliğin normlarıyla çocukluğun masumiyetinin çatışmasının, yalanların, kopan bağların, ikilemlerin ve sorgulamaların kitabı Dünyalılar. Ortaya çıkışlarından bu yana toplumsal kuralların, kendi bildiklerini okuyan insanların…
…çıldı önümde, Renk renk çiçekler, kokusu ruhumu sardı, Bir çocuk geldi yanıma, gözleri umut dolu, Rüya dedim, çocukluğumun masumiyeti mi bu? "Hoş geldin," dedi çocuk, "rüyanın ötesine, Burada zaman yoktur, yalnızca kalbin sesi var,…
…leri hep çift cinsli oldu. Hani şu "hem kız hem erkek ismi" olanlardan. Neşe hariç. Mahalle arkadaşımdı Neşe. Çocukluğumun neşesi. Evet, o hariç. O, bu hikâyenin konusu da değil zaten. İlkokulda hiç samimi arkadaşım olmadı benim; sı…
…arın birbirini yedikleri bitmez cızırtıda İndirim var diyerek beni ezen kadınların acısı kaldı Döşekte kalmış çocukluğumun hırıltısında Aç kalmayı da biliyorum yemeğe üşendiğim günlerde Yemek bulamadığım için aç kalmışlığım da oldu…
…orlardı. Her bir harf büyüdü, büyüdü, büyüdü… Nedense bu diziliş, içine kocaman bir ferahlık doldurmuştu… Yaz Çocukluğunda en sevdiğimi mevsimi, yazı beklerdi. Eriyen karlara bakıp, dinmeyen yağmurların sesini dinleyip hayaller kura…
…cuk. Niye yedi dediğini de bilmiyordu. Belki de cebinde artık sadece yedi lirası kalacağından… Çaycı Battal’ı çocukluğundan beri tanırdı. Yıllardır olduğu gibi o gün de “Peynirin benden,” demişti Halit’e göz kırpıp. Ayten abla köşe m…