çentikleri

Uyan

…uzaklaşıp gittin buradan, bu odadan, kendine en benzeyen karanlıktan… Tuhaf bir his kapladı içimi. Geleceğin çentikleri kayboluyordu bir bir. Karanlık büyüyor, büyüyordu. Karanlık, önce odayı yuttu; sonra kapı önünde sönmüş duran…