Çakalların Suçu
…smını yıktığımız evin içindeki taşların arasına sakladık. Ertesi gün kasabaya gidecektik. Gece olmuş yuvamıza çekilmiştik. Yan gelip yatmış sabırsızlıkla sabahı bekliyorduk. Fakat beklemediğimiz bir gelişme oldu. O son geceyi savuş…
…smını yıktığımız evin içindeki taşların arasına sakladık. Ertesi gün kasabaya gidecektik. Gece olmuş yuvamıza çekilmiştik. Yan gelip yatmış sabırsızlıkla sabahı bekliyorduk. Fakat beklemediğimiz bir gelişme oldu. O son geceyi savuş…
…ne’deki olmayan ceviz ağacı Galata’nın Kız kulesine yazdığı mektuplar Kaybolmuş denizindeki pislikten Boğazda çekilen renkli resimler Arkasında siyah beyaz kendini İstanbul’a teslim edenler Nerede Dersaadet ? Şimdi imkânsız Asi…
…zanan derinliğinde… Tatlı bir gülümseme yanaklarında Tılsım var, berrak, dingin sularında Fark etmedim, içine çekildim Dalgalanıp yürek yakan hırçınlığında… İçim sevgi doluydu, sularına sarıldım Bir daldım, bir çıktım sanki balı…
…avlarını kuşatmışlardı. Savaşın tarafları uzaktan izlendiklerinin farkında değillerdi. Serap ve Tayfun köşeye çekilmiş mutlu son diliyorlardı. Uzaklarda çakan şimşeklerin ardından duyulan gök gürültüsü yaklaşan yağmuru haber ver…
…amcanın pastanesine gidip dondurma aldılar. Eve döndüğünde babaannesi ile birlikte annesi tarafından sorguya çekildi Kudret. Parasını nerede harcamıştı. Dondurma yedim dedi. Daha on yaşını geçmemişti. O yaz son yalanı bu oldu.…
…de konuşmamıza nihayet verebilmek içindi kurduğu net ve virgüle gereksinimi olmayan bu cümleler, tekrar geri çekilip arkasına yaslanması, “Başka sorun kaldı mı ki?” anlamına gelecek cinstendi. Zihnimi çabucak yoklamıştım. İkin…
…i mükemmel bir sayfa açılmıştı hayatımda. Bütün o eski alışkanlıklardan, insanın sırtına binen geleneklerden, çekilmez insan soyundan kurtulmuştum. Zincirlerini koparmış bir mahkûm gibi özgürlüğe koşuyordum. Lady’nin de bir aile…
…abancısı olunan. Susuyor her şey. İnsan insanı unutmuşken, var olma çabası bireysel olarak ele alınır. Acılar çekilir, sonsuz beklemelerle. Cam parçalarının kırıklığı dolu o beklemelerde, o unutmalarda. Bir yüz tekrar anımsanır…
…ime doğru üflerken orada bulunanların eğlencesi olmuştum. Hepsi kahkahaya boğulmuştu. Pantolonumun paçasından çekilince, beni çekiştiren ufaklığa doğru başımı aşağı eğmiştim ama çocuk ilgisini benden çekmiş olacak ki yanındaki an…
…anda kapının önünde buldu, durakladı, derin bir nefes aldı ve yavaşça kapıyı araladı. Gördüğü karşısında kanı çekilmişti, yoksa başarmış mıydı? “Mümkün değil, başardım mı sahiden?” Sandalyeden indiğini anımsadı, peki o zaman gördü…