Yazgısı Kara
…… Meryem… O kara günün üstünden bir yıl geçmişti. Bedeni orta yerdeydi ama hâlâ kırık yüreği o mezarlıktaydı. Bitmeyecek bir hayatın sonuna varmış gibiydi… Evleri, İbrahim’in öldüğü günden beri kimsenin kalmadığı darmadağın eve dö…
…… Meryem… O kara günün üstünden bir yıl geçmişti. Bedeni orta yerdeydi ama hâlâ kırık yüreği o mezarlıktaydı. Bitmeyecek bir hayatın sonuna varmış gibiydi… Evleri, İbrahim’in öldüğü günden beri kimsenin kalmadığı darmadağın eve dö…
…üşündü. Okuduğu tüm kitapları tekrar okumaya karar verdi, yeni kitap almak yok artık. Ve okuduğu tüm kitaplar bitince hepsini yakacaktı. Kelimelerin ateşte yok oluşunu izlemek istedi. Ve yanan son kelimenin ardından yazmaya baş…
…in yorgun ve ürkek Yüzmeyi öğrenirsin gözyaşlarının dalgalarında Kene gibi yapışmıştır bedenine kurtulamazsın Bitmez yalnızlık bugünden, kolay kolay gitmez yarın da Yazan: Davut Durmuş Sayı: 36
…tü bir şey. Düşünsenize, bir gün pembe bir gökyüzünün altında kayan yıldızları izliyorsunuz, öteki gece mesai bitimi, gecikmiş bir hâlde, iş yerinizden evinize koşarken kapkaranlık gökyüzü yarılıp üstünüze başınıza acayip gıcı…
…ertlerle doluyum dedi ve anlatmaya başladı. “Çocukken en büyük düşüm Yeşilçam yıldızı olmaktı. Mutlu sonlarla biten filmlerin mutlu kahramanı olmak isterdim. Siyah beyaz filmleri izlerdim. Kimi gün fakir ama gururlu Ayhan Işı…
…ölümsüz bir savaşçıyım ben! Dertlilerin dostu, hastaların şifası, işçilerin emeği; bir yandan da onlar kadar bitkin, yorgun, ancak diri, bilge bir ihtiyarım. İlla ki görmek, hissetmek, dokunmak mı gerek seni inandırabilmek iç…
…sreti, koskoca bir sevda Getiren bana yârimi Ve hayat, akıp giden nehir Tutunamadık kayalıklara Uçurum, suyun bittiği iki kişilik zehir Kemik sesleri kalplerin Düştük tutunamadıklarımıza. Mutluluk yapboz İki kişilik kumar çoğu…
…. Başımı yastığa koydum. O görünmeyen dişçi vakit kaybetmemişti yeniden işbaşı yapmak için. Sinir bozucu oyun bitmek bilmiyordu. Anlaşılan uyku bana haramdı. Kalktım. Doğruca aydınlatma anahtarına uzandım. Tavandan yayılan ışı…
…üzel! Sonra, hem de sadece birkaç saniye sonra, gittikçe ağırlaşıyor, tamamen değişiyor, onu tanıyamıyoruz ve bitiyor! Ya da ilerideki ağacın dalındaki bülbülü farz edin; ruhunuzu kutsayacak ve kendinden geçirecek kadar derin,…
…m bu gülümseme üzerine. Acaba çok mu aptal görünüyordum ki hızlı hızlı toparlanıp gitti o gün, kahvesini bile bitirmeden. O yüzden mi gitmeden beni yanağımdan öptü, bir anlık tereddütle bir şey söylemekten vazgeçerek. Bilmiyorum.…