…soluk almayı unutmuş gibi aniden derin bir soluk aldı, aldığı soluğu heyecanı belli olmasın diye yavaş yavaş bırakırken Halime hala konuşmasına devam etti. "Kardeşlerime de sahip çıkan kaynanama diyemiyordum basmaların zekâtını v…
…Babam küçük bir mandırada çalışıyordu. Yılda sadece yirmi gün izni vardı. Sayılı günleri bittiğinde bizi köye bırakıp işine dönerdi. O yaz uzun süreli izin almıştı tabi. Son günlerinde yanında olmak istemişti babasının. Dedemin…
…alum su, elektrik faturaları falan gelmişse diye. Birkaç el ilanı atmışlar kutuya. Hepsini toplayıp merdivene bırakırken fark ettin beyaz zarfı. Mektup. Hiç alışık değilsin. İlkokuldayken öğretmenin mektup yazdırmıştı bütün sınıfa…
Bir adam yürür caddede Yeni dinmiş yağmur Rüzgârı ardında bırakmış ağaç dallarıyla Yakar sigarasını soğuğu göğsüne hapsetmiş Balkonundan izler öteki Kimisi sıcak yuvasında sevgiden sarmaş dolaş İç çekiş sesi kulaklarımda Bir adı…
…rdı. Gemi, arkasına taktığı martılarla iskeleden ayrıldı. Hayatın içinden akıp giden insanlar geminin ardında bıraktığı beyaz köpüğü fark etmeden yollarına devam ettiler. Şehir gezginleri rehberin elindeki kalabalığa tepeden ba…
…… O sadece unutmayı unutabilmişti. Yemeğin altındaki kısık ateşi söndürdü, hırkasını aynı askıya asıp serbest bıraktı dolabın içine. Kedisine mama koydu, koltuktaki battaniyeyi katladı hiç acele etmeden. Televizyonun sesini açt…
…i bu yalnızlıktan kurtaracak tek bir cümle… Bulamıyorum. Gözlerimi kapatıp gecenin serinliğine usulca bir düş bırakıyorum. Yazan: Betül Çetinay Sayı: 53
…başka konu.” cevabını alacaktır.). Doğal yüzey gerilimlerine bakarak birbirine karışan bu insanları bir yana bırakmanın vakti geldi çünkü bizim “toplum”dan ziyade “kitle” olarak adlandırdığımız insanlara geçme vaktimiz. Toplumda…
…em alsa bile nerede yüzdürecekti ki? Leğende mi? En iyisi su tabancasıyla şekerleme almaktı. Gemiyi üzüntüyle bırakmıştı aldığı yere. Tam arkasını döndü ki o zamana kadar hiç görmediği uzun boylu bir adamla karşılaştı. Boynunda as…
…lının çabasının boşa çıkmasını anlamak zor değildi. Tabii ki yine olmuyordu. Artık kibarlığı falan bir tarafa bırakıp gözlerini pörtleterek bana emreder olmuştu. “Bu evde, hamur işi istemiyorum bundan sonra…” “Akşama kadar, bu…