…ünü başını kontrol etti. Saçı bozulmuştu. Hemen ceketinin iç cebinden tarağı çıkardı. Saçlarını geriye doğru taradı. Asansörün tavanından süzülen ışık anlına düştüğünde donup kaldı. Şaşırdı. Korktu. Maske ile saçı arasına sık…
…ınca tümden kapattı sesini. Kasvetli hırpani hırkasını üzerinden sıyırıp attı. Duş aldı, tıraş oldu, ablasını aradı, yeğenine kumandalı araba sözü verdi. Tüh! Keşke vermeseydi. Mutluyken söz vermemesi gerektiğini kaçıncı kezd…
…lkıp çamaşırları asıyorum. Ne yapacaksa yapsın babam! Halısını da siler çıkarım. Benden bu kadar! Akşam babam aradı. Tosun benim terliklerimi getirip halının üstüne koymuş. Tosun, köpeği. Kapıya gidip ağlıyormuş. Gelip terlik…
…zar görmüştüm. Nedense içimden o mezarın yanına gidip kime ait olduğunu öğrenmek gelmişti. Gözlerimle Hasan’ı aradım. O da bana bakınıyormuş. Yanıma geldiğinde oraya gitmek istediğimi söyledim. Zaten ıslandığımız kadar ıslanmı…
…doğru hafifçe yıkılmış olduğunu hissettiğim başımı dikleştirdim. Sonra kafamı kıpırdatmadan gözlerimle odayı taradım. Bir şeyler gözüme çarptı. Ağrılar seziyordum bedenimde, dikkatim dağıldı, topladım. Kıpırdayayım bari, dedi…
…lendi. Küskün, isyankâr. Kes, der gibi. “Söyledim ya ana. Ellemedi dedim ya!” Kadın kızının mimiklerinde mana aradı. Onu gerçekten inandıracak bir iki laf etsin istiyordu. Özür dilesin, hataydı desin, bir daha böyle bir şey o…
…ne bir sebep daha işte. Dünyanın en komik şakasını işitmiş gibiler. Sekreterin tekrarladığı sözlerinin içinde aradığı ismi bulmuştu. O isimle birlikte dokuz yaşına geri döndü ve ne zaman çocukluğundan bir an hatırına gelse oldu…
…nefes. Hızla ona doğru eğilip dizlerimin üzerine çökerek onu kollarımın arasına aldım. Bu temas ezelden beri aradığım bir anahtardı. Kollarımın arasından kaymaya başladığında onu daha sıkı tutmaya başladım. "Gitme, beni bırakma…
…ti. Yüzüne çarptığı su insafsızca soğuktu. Okumak isteyip de vakit bulamadığı o yorucu kitapları usanmaksızın aradı. Akrep sabahın altısına yaklaşıyordu. Yemek masasına keyifle ve acele etmeden oturdu. Cümlelere harcanan emek…
…orunlarımız hâlâ aynı mıydı? Doğar doğmaz kendi başına hayatta kalamayacak kadar zayıf olmamızın suçlusunu mu aradık yıllarca. Kim bilir kabullenme denilen tek çareyi kabullenemediğimizden belki de bu adım atamayışımız. İlk ke…