anlara

Sayın Yalnızlık

…anki hayatın tüm geçiciliğinin yanında en kalıcı bizdik. Birbirimize mecburduk. Sayın yalnızlık susuyordu. Yananlara, yalanlara, yaşadığım güzelliklere, kötülüklere ama en çok yaşayamayacaklarımıza öfkeleniyordu çaresizliğim.…