Umutluluk
…aşkı öğrendim. Ağladım, güldüm. Yapmam dediğim şeyler yaptım. Sigara müptelası oldum. Müziğe sığındım tekrar. Acıdılar bana, yanımda olanlar oldu, olmayanlar daha çok. Sancılıydı o evre. Dayanamadım, kaçtım o okuldan, dönmedim b…
…aşkı öğrendim. Ağladım, güldüm. Yapmam dediğim şeyler yaptım. Sigara müptelası oldum. Müziğe sığındım tekrar. Acıdılar bana, yanımda olanlar oldu, olmayanlar daha çok. Sancılıydı o evre. Dayanamadım, kaçtım o okuldan, dönmedim b…
…, emeğimi isterken endişe duyuyordum. Kalbim yerinden çıkacak gibi atıyordu. Telefonu çevirdim. Ve beklediğim acı son: Telefonu açtı. “Alo.” dedi. Arka planda, hafiften Godfather filminin müziği çalıyor gibi geldi. “Merhaba…
…an baktığımızda dalgalarının masalsı ve şairane oluşu onun derinliklerinde yatan somut, gerçek ve hatta bazen acımasız doğasını sahte kılar mı? Bu kitapta benim için, masalsı görünümünün ardında zamansızlığa doğru atılan bir adı…
…ordum. Evren sonsuzdu ama mutluluk sonsuz değildi bunu anlamıştım. Benim minik mucizem, yıllarca çektiğim tüm acılara değmiştin. Var olduğunu hissettiğim an, seni gördüğüm o olağanüstü an… Bu dakikaların saadetini anlatmam mümk…
…tiyordu hemen de Umutsuzluğu yazarken neden bitmiyor bu satırlar? Umudumuz varken bile az olduğundan mı Yoksa acıyı daha mı çok seviyoruz Seviyoruz. Hala Mart'tayız ne kaldı Nisan'a? 8 günümüz var Az mı sence yoksa çok mu? Ba…
…erin içinde yüzmeyi bilmeyen boğulanlardık. İnsanoğluyduk, doğuştan doğaya ‘kör’ olarak doğanlardık. Ne kadar acınası, zavallı gözüküyorduk acaba gökyüzünden, yıldızlardan, galaksilerden, uzaydan… Baktıkça yukarılardan insanlar…
…da yaktığını görmemizden mütevellit, bu kez dışımıza akıttığımız gözyaşlarımız henüz yüzümüzden uzaklaşmadan acı bir serinlik bıraksa da, bu serinliğin içimize neden sirayet etmediğini bilmem. Her birine ayrı anlam yükleme…
…ediğim istikamet renkli yönlere; Paslı bir trenin derdinden anlamayan otobüsler gibiydi sanki bozkırlar o an. Acısını kanatlarına saklamış rüzgârgülleri gibi döndüm sonsuzluğunda dünyanın. Uçan kuşlara selam gönderdim, dumanlar…
…al’ın aileme karşı davranışları, ilk başlarda baştan kaybedilmiş bir savaş gibi görünse de, zaman gerçekten ilacıymış. Aileme karşı duyduğu saygı beni onure ediyor, aynı zamanda bendeki sevgisini kat kat arttırıyordu. “İşte…
…ar. Mavi gök kayboldu; ‘biz’e düşen, içimize dönmek oldu, orada bulduk kaybettiğimiz benliğimizi. Katre katre acılar sarmıştı dört bir yanımızı, yığın yığın dertlere boyanmıştık; ürkektik, sahipsizdik. Yoktu yöremizde ‘biz’e b…