Kurulmuş, zamansız bir saat ve içine konulmuş koca bir evren
En durağan, durağansızlığı yaşıyor ruhun, bedenin ve gözlerin…
Varlığının gerçeği, zamana hapsolma hissi ‘senlerin’,
Senin bağımlılığının, senden bağımsızlığından ötürü
Mutluluğun, öfken, sevincin ve sitemin!
Zamanın eskittiği, geçersiz kıldığı, anlamsızlaştırdığı düşüncelerin
Dokunup silemediğin gözyaşların, anıların ve düşlerin,
Uzak kelimelerle anlattığın yakınlıklar
Yakın kelimelerle anlattığın, uzaklıkların
Var olduğun an da yokluğun
Ve yokluğunun içinde var olan, anların
Birikiminle azalışın ya da çoğalışın…
Yani, biraz senden, biraz ondan, biraz herkesten,
Kurulmuş zamansız saatte, koca evrende sen!
Yazan: Sümeyye Evcili
Sayı: 38
Yorum bırak