Güneşle uyanmışlığın sessizliği içinde
Bir dilim ay parçası gibi yüreklerimiz.
Köprülerinden geçiyoruz
Caddelerinden, sokaklarından şehrin
Dur durak bilmeden geçiyoruz.
Doğurganlığı üzerinde tabiatın,
Sarı gözlü papatyalara
Takılmasa da gözlerimiz,
Yediveren gülleri ne kadar da
Rengârenk ve mağrur
Bir tarafımız kır,
Bir tarafımız deniz.
Denizin üstü maviden bir gömlek,
Rüzgârın boyun eğdiği Ada,
Birkaç mil kadar gözden ötede
Alsın başını dağılsın artık hüzünler,
Umut balyalarıyla karaya vurma zamanı
Kır dümeni aşk rıhtımına Kaptan!
Yazan: Fikret Çelik
Yorum bırak