Toprağa dokunan bir baloncuk olmak isterdim
Patladığında beyaz bir tohuma dönüşen
Ve o baloncuk
Bir masumun dudaklarından üflenen
Bir çocuk idi
Bir gün daha geçti
Şükrettim
Bir ağaç bir dost edinir gibi
Ve bugün hiçbir yıldırım
Ekmek tekneme değmedi
Yavaş yavaş azaldı yük
Bir kutlama başlıyor şimdi
Ve ellerinde bütün ağaçların
Bir kardeş tesellisi gibi
Rahatlatıcı serinlik
Mavi üstünde bir martı
Etrafta çocuk sesleri
Sessiz sinemada bir canlandırma bu
Ve öyle büyük bir canlandırmadır ki
Çocuk sesleri yalın gerçek
İşte bir Pazar günü özeti
Kaynar sarı sıcaklık içinde insanlar
Ve son baktığı yerde gözlerimin
Açılır sonsuzluğa doğru ruhum
Bir iz bırakarak arkasında suyun
Yazan: Kerem Yılmaz
Sayı: 49
Yorum bırak