İşte vakitlerden bir sonbahar
Yürüyorum uğultusunda rüzgârın
Sokak alabildiğine uzun
Evler yaslı, evler soluk.
Sırtımda güzel günlerden kalma
Eski püskü bir palto
Üşüyor bu kez cılız bedenim
Vurdukça yorgun taşlara ayaklarım
Isıtmıyor bu kez o güzelim sokak
Derin bir boşluk ve sessizlik almış
Haneleri, hanelerden taşan sevinçleri
Ev altı, ev üstü hepsi dertli.
Ölü bir uyku hâli sarmış
Koca koca evleri.
Tarifi yok bu hâlin
Acizim orta yerinde sokağın
Karşımda; dertli ben, benden dertli sokak.
Yazan: Gökhan Ergut
Yorum bırak