Sessizlik büyüyor inceden inceye
Bir yerlerde ölümün saati gece aysız
Yağmur yağıyor kederle ağıtların üstüne
Boşluğu emiyor annesiz çocuklar
Bir adam bir kadın sonsuzluğu çağrıştırıyor
Soğuk bir dokunuş incelikli bakışlarında
Bozkırın kadınlarının kirpiklerinden denizlerin tuzu
Gün ölüyor yavaş yavaş acı geceye karışıyor
Zaman orman deniz çekildikçe kan yürüyor
Çakalların zamanı şimdi
Sözcükler anlamını yitirmiş
Medyatik bir yaşamın çekiminde kitleler
Sanat yaşamın dışında bir zamanı sonsuzlaştırıyor
Bilim yaşamın yangınlarından uzakta
Göz görmüyor gönül rahat
Tanrılar uykuda
Yazan: Hülya Köksal
Sayı: 37
Yorum bırak