Sana tutundum
Göz çukurlarında akamayan yaştım
Dudağının kenarında gülümseme
Çok sonra
Uzaklara dalıp dalıp giderken
O derin bakışın ta kendisi
Ve bir çocukla konuşurken
Ağzından dökülen her kelimen
Uçurumun kenarına her vardığında
Tutunduğun daldım
Çiçek açardı umutların ben gülünce
Ve sen
Hep çok severdin
Yüreğin yettikçe
Kavgaların ortasında
Bir başına çaresizken
Sana tutundum
Dedin
Hiçbir şey
Varlığın kadar şaşalı olamazdı
Seni kurtaran bendim
Kurtuluşun…
Çok sonra felaketin
Hepsi ben…
Yazan: Zeynep Çelik
Yorum bırak