Rıhtım

Kendi Ardına Kapan Yalnızlık

İki yaprak daha kaldı,
Takvimin son sayfasına
Sonra bitecek yarım düzine daha insanoğlu,
Ben de çekip gideceğim zaten.
Bir gece kendi evrenini bulamayan,
Canlı tohumları ekiyoruz her yere
Budala bir kış günü…
Baharlar artık neşesiz mi geçiyor?
Sigara artık kederden değil de
Fiyattan yanıyor sanırsam.
Annem hep derin düşüncelerde ben ise
Sulamadığım çiçekleri büyütüyorum.
Bir çanta dolusu yalnızlık alasım var,
Korkularımdan.
Bir at kendi rüyasından kaçar mıydı?
Mum çok yakıyormuş,
İdareli kullanıyorum artık.
Kapıda savaş var,
Dileğimdir çiçekler ezilmesin…
Battaniyeme kül düştü yazarken,
Son kez öptüm.
Bir çaresi yok;
Kendi ardına kapan yalnızlık,
Bir de bana…

Yazan: Atakan Aydın

Yorum bırak
Misafir olarak yorum yapın Yorumlarınızı profilinizden takip etmek ve düzenlemek için okur hesabı oluşturun.
E-posta adresiniz yayımlanmaz. Güvenlik ve spam denetimi için IP ile temel cihaz bilgileri kaydedilir.
%0
Kendi Ardına Kapan Yalnızlık