Gece kayıyor ellerimden
Daha da karanlığa gidiyor
Umarsızca...
Gözlerin siliniyor zihnimden
Gözünün karalığı…
O karadaki yaşam siliniyor zihnimden yavaş yavaş
Sigaran sönüyordu hatırlıyorum
Yanmayan bir çakmakla külü harlamaya çalışın
Yitmiş bir umudu geri getirmeye çalışmak gibiydi
Rüzgârın, zar zor yanan çakmağını söndürmesi
İşte acı olanı da buydu
Birçok kez geri getirdiğin umudu, tekrar yitirmek gibi
Bırak yakmaya çalışma çakmağı
Kül zaten yanmış,
Ateş zaten sönmüş
Umut zaten bir kere gitmiş,
Küllükse ağzına kadar dolmuş
Sayfa eklemeye çalışıyorsun
Hâlbuki ömür sayfası çoktan dolmuş
Yazan: Ahmet Şimşek
Sayı: 39
Yorum bırak