Güneşi Görmek

Bir dal kırıldı yerinden
Ve bütün kuşlar havalandı
İçim acıdı çocuk içim
Tutamadım ellerinden

Yaşam ellerin
Dünya gözlerindi
Karanfil eydi başını
Ve bir papatya ağladı
Tutamadım ellerinden

Oysa ben senin için
Ellerimle aralamıştım bulutları
Görsün gözlerin güneşi diye
Ülkemdeki binlerce çocuktun
Koştum ardından umarsız
Öyle büyüktü ki acıların
Yetişemedim

Sen öldün diye
Acılar ölmedi diye
Güneşi göremedin diye
Ben bu şiiri yazdım

Yazan: Ahmet Yılmaz Tuncer