Güneşin beton binaların arkasından
Yukarıya doğru yükseldiğinde,
Gördüğüm tek gerçeklikti bu
İçimi hissettiren, hiç olmadığı gibi.
Beni sıcacık tutan, belki de tek
Umudumun bana yapacaklarına
İzin verdiğim adeta kavrulurken.
Çiçek renkleri sokağında yürürken
Bir ses duydum, daha önce
Duyduklarıma benzeyen
Her zaman hissettiğim ve duyduğum
Her zaman söylediği ama
Benim hiç dinlemediğim
Dinliyorum ama bu sefer.
Sesleniyor bana aynen şöyle
Hissetmene izin vermelisin de
Tüm benliğinle asla unutmadan ve geçiştirmeden
Sen ben olmalısın ben de sen
Gölgemle konuştum o gün.
Benden biraz daha öndeydi
Hayatımda, bütün sessizliğiyle anlattı bana gerçeği
Yazan: Deniz Yıldırım
Sayı: 39
Yorum bırak