Bir bulut olsam mesela
görünüşüm heybetli dağları andırsa
ama ben bir pamuk edasıyla salınsam
masmavi gökte
sevgililer yatsa çimlere
çocuklar baksa gökyüzüne
hayaller kursalar üzerimde
şairler ise yağdırdığım bahar damlalarına şiirler yazsa...
öfkelendiğimde yahut üzüldüğümde
sesli bir patırtı kopartsam
döksem içimi yeryüzüne
can olsam güzel yapraklı ağaçlara
su olsam yollarda bir başına Tanrı’yı arayan köpeklere
toprak olsam rengârenk çiçeklere
çisil çisil yağarak yeryüzüne
akıtsam zehrimi ateşe dönüşerek
sonra dönsem göklerinde göğüne
yedi kat arşın sahibine desem ki
sitemimle can oldum yeryüzüne
gökyüzüne gerekmez!
saygıyla eğilsem ardımdan getireceğin güzelliklere,
hayran kalsam yedi rengin göklerdeki
kuşaklığına,
açan güneşe,
sevgilisine kavuşan ayçiçeğine
silsile-i düzeni gördükçe yükselsem
arş-ı alaya vararak
sırların sırrına ersem
erdikçe yansam
yansam
tutuşsam
tutuştukça hakikate reva olsam…
Yazan: Sude Bahar Onar
Sayı: 39
Yorum bırak