Yolda Kalmış Abdal

by • 9 Nisan 2017 • DemlikYorumlar (0)179

Şimdi desem ki
buralar mevsim sarısıdır
alır başını gider
bir nilüfer bakışı/kendini taşıyarak
kağnılar sırtında ürkek ürkek
elleri buruşuk
gözlerinde bir abdalın sürgünlüğü
içine kilitlenmiş
bir kent duruşuna benzer gibi/öyle halsiz

Şimdi desem ki
buralar mevsim sarısıdır
sütliman akar
saçlarını uzatmış bir nehir hüzünlüğü
başka düşleri yanına alarak
bir zarf yalnızlığında
bir şiir manasında
bir haykırışın özgürlüğünü tanımlarcasına
çoğalarak bir çölün sonsuzluğunda
el basar gibi yemin ederek/kırgın kırgın

Şimdi desem ki
buralar mevsim sarısıdır
bir çocuğun doğumu lal olur
eski hikayelerin fısıltılarında
yüzüne düşer tarihin utançlığı
kendi türküsünün mırıldanışına
kement ve boynuna tasma vurarak
yine vazgeçer mi
yüreğinde iz bırakılmış prangalardan
bu kadar
patikalarına kızgın alevler serilmişken
susuz/yurtsuz kalmış bir abdalın
öyle bir çınar ağacın gölgesine oturmuş
sessiz sedasız ve derin bir hu çekerek

Yazan: Yunus Karakoyun

Pin It

İlgili Konular

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir