Yangın – Aşk

by • 9 Ağustos 2015 • Köşe, RıhtımYorumlar (0)1157

hareket

Hareket, tüm anlamıyla ele alındığında, yönlendirilmiş enerji olarak tanımlandırılabilir. Dikkatinizi çekerim, bu konudaki enerji ve yön matematiksel hesaplarla algılanabilir düzeye getirilebilir formdadır. Fakat ne o enerjinin geldiği yer için ne de ona yön veren o “şey” için bir matematiksel hesap uygulanamaz. Matematik yokken mantık yok, mantık yokken biz yokuz? Şimdi dans başlasın…

“Hareketsiz hareket ettiren” ismiyle karşımıza çıkan olgu bu durumu oldukça iyi bir şekilde anlatmaktadır. Ortada bir “şey” vardır ve başka bir şeye hareket kazandırır. O “şey” ya tanrıdır ya da aşktır.

Yukarıdaki tanımlamayı pekiştirmek için örnek vermek gerekirse, şu insanoğlu bedenimiz tam olarak oluşmadan evvel, ana rahminde oluşan ilk organ kalp değil miydi? Bu kalp hareket almadı mı, ortalıkta başka bir hareket yokken? Üstelik herhangi bir sebebi bile yokken? İşte bizlere hediye edilen ilk hareket bu! Yaşamın ta kendisi!

Diğer taraftan, binlerce ela göz görmüş birisi, her ela gözlere denk geldiğinde kalbi hızlanmaz sanırım… Bazı gözler vardır ki, içine dalıp kaybolmaktan bahsetmiyorum, insana ikinci bir kez hayat verir! Ve işte bizlere hediye edilen ikinci hareket bu! Yaşama sevinci ve aşkın ta kendisi!

Hareketsiz hareket ettirene sırt dönmüş birisi nasıl dans eder bilemem fakat maskeli balomuz çoktan başladı. Ritim, hareketsiz hareket ettirenin kendisi… Maskeler, bizden önce bu dünyayı ziyaret etmişlerin tasarladıkları roller… Danslar, özgür irade denilen doğaçlama figürler!

Bir çoğumuz yanıyoruz… Öyle bir yanıyoruz ki, içimizdeki çocuğu söndüremiyoruz. Hırçınlaşıyor, oyunlar oynuyor, şarkılar söylüyor, tartışıyor, gülümsüyor, daha fazlasını istiyor ve yanmaya devam ediyor… Hiç kimse de bu yangını ne söndürür diye dert yanmıyor?

Aşk söndürür işte o yangını. İçinizdeki çocuk söner de sıcağı size vurur. “Yanıp tutuştum” diye söylenenler, sönmeye, serinlemeye yaklaştıklarının farkında değil…

Eğer gerçek anlamda sevecek şeyi bulursan, ki çoğu insan bu şeyin içimizdeki çocuk olduğunu söyler, sımsıcak olur da tebessüm edersin bu dünyaya. Serinlemeye başladıkça da dönmez mi şu cehennem, övgüsü bitmez cennete?

Saygılarımla.

Pin It

İlgili Konular

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir