Tek Ölmek Ayıp

by • 25 Nisan 2014 • Rıhtım, ŞiirYorumlar (0)1053

Çiğ tutmuş ellere kahır yağmakta.
Ağlamakta, kendini kaybetmiş
Çok şaşalı bir kumar masasında,
Soyulmuş başta aşağıya.
İşlenen günahlar cabası
Sağ çıkmasa iyi yarına.
Derken bir bıçak gibi kesmiş gözler
Yalvarsa ne hacet
Neye yarar ki sözler.

Sızlanır kitabını kaybetmiş katib
Kalem parçalar ellerini neylesin garip
Geceleri ruhunun dörtte üçü kayıp
Parıldamıyor şimali.
Tek ölecek ah ne kadar ayıp.

Oysa anneleri dizinde ağlayan çocuklar
Sırtını sıvazlatırken bir zamanlar,
Gönlü hedef göstermişti.
Yanan yer burası deyip
Yakan yar haklı demişti.
Gaflete düşmüş bir derviş
Geçerken mermerli şehirlerden
Sinirlenip küfretmiş,
Ağlayan çocukları susturup öyle gitmişti.

Şimdi akarken ocaklarda yanan kor ateşler
Başına üşüşüp yanmakta pervaneler
Ölüme koşar ben-i adem
Şeytan gelmeden bir yudum su veren yok.
Kesiliyor dil Arşın Sahibine seslenilmez
Görmeyen gözden hayır beklenilmez
Sırtın sol yanı ağrırken her nefeste
Alıp vermeye güç yetmez.

Sadece bir iç ses.

Pin It

İlgili Konular

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir