Sokaktaki Bebek

by • 6 Aralık 2015 • DemlikYorumlar (0)831

Sokakta kalmış bir bebek gördüm ben,
Elleri buz tutmuş, bedeni suskun, gözleri açılmış,
Ne Annesi var yanında ne Babası, bir tek ben
Acep neden, acep neden, acep neden?

Koskoca şehrin gümbürtüsü arasında kaybolmuş,
Ne bir düşüneni var, ne de soranı,
Yapayalnız mı desem, ne desem,
Unutulmuş mu desem, kaybolmuş mu, ah bir bilsem.

Kim bilir kaç gündür burada kalmış,
Baksana yüzü sararmış, gözü kararmış,
Atılmış, kovulmuş, satılmış, belki de aç kalmış,
Ah be dilin anlatsa da, ben bir bilsem.

Ağlamayı da bilmiyordu, yaşıtları gibi,
Gözyaşları mı kalmamış, ne olmuş?
Aslında bilirim derdini, belki biraz,
Baksana o yalnız, ben yalnız, şehir de yalnız.

Bir öksürük tuttu miniği, görsen,
Sanki yaşı altmış, yetmiş, seksen,
Of dedim bir an, gözümü açtım baktım,
Hani neredeler, hani sahiplenenler, neredeler insanlar?

Yaşı var bir, iki ya da yoktur belki
Bu saatte, bir başına ne arar ki?
Anladım galiba derdini, sonradan onun,
Beklemiş, durmuş vicdanlı birini, hem de ağlamadan.

Vicdan bende ne arar, bak herkes çok iyi,
Kimi dürüst, kalbi temiz, kimi daha iyi,
Kimi arabasıyla basar yüz elliyi
Kiminin parası yoktur, vardır bir bildiği.

Neyse sonra aldım kucağıma, sardım miniği,
Etraf sessiz gibi, sadece birkaç sarhoş,
Korktum bir an “İnsanlık mı gebermiş?”
Baktım bebeğe güldü yüzüme, birden söylendi,
“Sen yeni mi öğrendin? Bense iki yıldır.”

Yazan: Mehmet Sayar

Pin It

İlgili Konular

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir