Mor Zeytin

by • 7 Aralık 2014 • Köşe, RıhtımYorumlar (0)1797

zeytin (3) gizemİster Tanrı deyin ister Allah, ister ulu mu ulu Spaghetti Canavarı…

Bir gün kocaman bir ağacı yarattı. Bu ağaç, Plantae aleminden, Magnoliophyta bölümünden, Magnoliopsida sınıfından, Lamiales takımından, Oleaceae familyasından, Olea cinsinden ve O.europae türünden olan zeytin ağacıydı. Sonra bu ağacı, güneşli bir pazar sabahı sarstı. Tomurcuklarının adı barış olsun isterdi belki Tanrı. Nitekim dünyanın herhangi bir yerindeki kocaman azınlık, barış koydu adını. Ve yine dünyanın herhangi bir yerindeki siyah Rus’lar, beyaz zenciler ve rastalı mülayim çocuklar, bu ağacı ve dallarını şu şekilde yorumladı :

” -Zeytinle ilgili bir şeyler yaz.

-Yeşil mi siyah mı ?

-Mor.”

(Rumuz : Udra)

“Yeşil zeytin olmasaydı, bütün zeytinler için üzülürdüm siyah renkte oldukları için ama şimdi sadece zeytinin önemini düşünüyorum ve bu da beni siyah zeytinden daha önemsiz yapıyor. “

 (Rumuz : Zeytin ağacı)

“ Her akşam seninle yeşil bir zeytin tanesi

Bir parça mavi deniz alır beni. “

(Rumuz : Ballı süt)

“ Zeytin gözlü yarim “

 (Rumuz : Fenaburunluadam)

“Rakının yanında şalgam, peynirin yanında zeytin gider.”

(Rumuz : Atını gofleyen kovboy)

 “Sınıfta sessiz bekleyiş devam ederken, aniden kapının açılmasıyla müfettiş içeri girer ve gözüne ilk çarpan, zeytin gözlü küçük kızdır.”

(Hezal)

   “Acaba ağlar mı zeytinler ayrıldığı için toprağından,
    Bir geminin soğuk ambarında yalnızlıktan yakınır mı?
    Belki de üşür yalnız kaldığında,
    Limanda bıraktığı kendi mavi gökyüzünü özler.
    Ayrılığına gözyaşı döker yol boyunca
    Herkes gibi , aşk gibi
    Zeytinler de sonsuzluğu arzular mavi gökyüzünün altında .”

(Rumuz : Anastasia)

“İki adet zeytinim var, taze, henüz sıfır km’de. 1989 model. İhtiyaçtan satılık .”

(Rumuz : Darbeli matkap)

Olgunlaştığımız an, rengimiz mor olacak, güvercinin ağzında belireceğiz. Adımıza Udra diyecekler. Dünyada dil uzattığımız tüm renklerden af dileyeceğiz, tek bir renk kaldığımızda. Zeytin ağacı olacağız. Şarkılar yazacağız ve içine bol bol arzuladığımız barışı yerleştireceğiz. Belki de sevdiğimiz kızın, oğlanın zeytin gözlü çocukları, bizim de çocuklarımız olacak. Ve elbet bir baş kaldırışla şiirlerimize koyacağız barışı. Bizde o kadar fazla olacak ki hatta, satışa çıkaracağız diğer insanlara.

Sevginin emek olduğunu düşünen ve aynı zamanda Asya’nın İlyas’ı ardında bıraktığı o son sahnede hünkür hünkür ağlayan değerli okurlar, şimdi “ZEYTİN” neydi? Onu düşünelim biraz. Rumuzlarımız, zeytin ağacının dalları olsun. Umutlarınız, güvercinlerin koynunda dursun.

Pin It

İlgili Konular

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir