Edebi

Kiminin İnsanı

Yerler, hep gördüğün yerler
Hisler, hep hissettiğin gibi
Ama insanlar;
Senin insanın değil ki’
Benim insanım nasıl ki?
Benim insanım hakiki, benim insanım samimi
Öyle bir insan ki benim insanım;
Okyanusa düşsen seni kurtarmaya çalışır, kendisinin de batacağını bile bile
Çöldeki çiçek olsan suyu sana akıtır sen yaşa diye
Öylesidir ki;
Yansanız beraber ve tek kapı olsa ve sadece tek kişi geçse
Seni iter; ancak geriye değil en kurtarılası kapı eşiğine
Kendisi yanar, kendisi yiter de izin vermez senin yitip gitmene.
Gökyüzünün maviliği, bulutların gerçekliği gibi gerçektir,
Benim insanım;
Benim gibidir.
Aslında herkesin insanı da kendi gibidir.

Comments (0)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

BİR KÜÇÜK NOT

Sponsorluk ve reklam için: info@rihtimdergi.com

YAZI GÖNDERME

Demlik bölümüne, belirlenen tema ile ilgili Öykü/Deneme/Şiir türlerindeki yazılarınızı 20 Kasım’a kadar gönderebilirsiniz.

38. Sayı için tema: “Zam-an”

Ekip sayfasından iletişim adreslerini öğrenebilirsiniz.

Detaylı bilgi için tıklayınız.