Böylelikle Sonuna Geliyoruz

by • 9 Ağustos 2015 • Rıhtım, ŞiirYorumlar (0)969

böylelikle sonuna geliyoruz her şeyin
sonbaharda güneşin, ağaçlarda meyvenin
zor ellerini bırakmak kışa hazırlanırken
ama kolay olsaydı tutar mıydım emin değilim

sokak kedileri, ev kedilerini kıskanmaya başladığında
dünyanın daha güzel olduğunu düşünmüştüm
kimsenin olmadığı güz
biraz daha çabuk büyümüştüm
sonbahar dedikleri kimsesiz gariban
nasıl da tüm ayrılıkların evliyası olmuş
yazık.

karaköy vapurundan indiğim gün
denizinden içtim şehrin
içtiğin üç damla su deseler de
ayrılmak kısmet değil başka şehre
gel desen de git desen de

insan arıyor varlığının ağırlığını
ağırlığından da korkuyor
en az gölgesi kadar
gölgesi ile bir kerecik buluşsa
tanıyacak kendini, aynaya her baktığında

böylelikle sonuna geliyoruz her şeyin
ne katarsan o kadar değil hayat
ne çıkartırsan anlamı o
ve ben seni çıkardım tüm dil bilgisi derslerinde
tüm ekler birleşmese dahi
tüm dahi anlamındakiler ayrılmasa da
fark etmez
sonuna geliyoruz her şeyin

anlamını arıyordum sokak lambalarında
bir sivrisinek öğretti
baş ağrıtan sesindeki gerçekleri
sonuna geliyoruz sevgilim her şeyin
yani sonumuz geliyor
sokak lambası sönüyor usulca
ilkbahar geliyor
dil bilgisi derslerinden kalıyorum ben
sönüyor usulca hayat dediğimiz
sensiz kapatıyorum gözlerimi
usul usul
ayrılıyoruz sevgilim.

Pin It

İlgili Konular

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir