Benli Kalem

by • 7 Eylül 2014 • Rıhtım, ŞiirYorumlar (0)987

Kainat koymuşlar hançereme
Genişledikçe genişliyor terliyorum.
Teorin var mı bu konuda sevgilim
Atlar ölüyor, kuşlar ölüyor, ben ölüyorum.

Sızıyorum Süleyman’ın asasından
Bir kurt kemiriyor içimi gıdıklanıyorum
Kudüs bitti mi? Öyleyse tamam.
Süleyman düşüyor, ben düşüyorum.

Sonra, hasret şirk koşuyor varlığına
Boğazdan sular geçmiyor görüyorum
Emir veriyorsun gemilere birden
Gemiler yanıyor, ben yanıyorum.

Yüksek sesle ağlatıyorum dinleyin
Kendimi kaybediyorum zaman içinde
Sıraya girmeden sırattan geçiyorum
Seni yalnızca ben özlüyorum.

Pin It

İlgili Konular

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir