Cemile Tarhan
43 Articles2 Comments

1988 yılında başlayan hikayenin oyuncusu, figüranı, yönetmeni, senaristi ve ışıkçısı.

Bilmiyorum Ne Olacak

Zihin ile kalem arasında muazzam bir ilişki olması ve aynı zamanda doğu-batı gibi birbirinden ayrı meziyetlere sahip olmasının sıkıntısı var idi epeydir içimde. Yazacaklarım zihnimden öteye gidemedi v…

Sus

Kimseye nerede olduğumu söyleme, dedi Söyleme. Geç kalan mektubu da söyleme Yatırmadığım faturaları da söyleme. Kuşlar gelmiş bahçeye, dalları kemirmiş Söyleme Yoksulluk ve yoksunluk arasındaki ince ç…

Bizi Çay Kurtarır

Senden yine gittim Bir daha geri dönmek üzere Döndüm de. Sanırım yine gideceğim Biz ortalarda buluşmadığımız sürece Ben hep gideceğim. Ve senin bundan hiç haberin olmayacak. Senin sürekli haberli olma…

Sancı

Ben seni en sağanak yağmurda kaybettim Bir sis indi önce geceye Tüm tılsımları gitti sevmelerimin Azar azar Bir kar misali eridim önce Su olurum toprağına gelirim dedim Kardım eridim, gelemeden bittim…

Sahi Yapraklar?

Şimdi Eylül değil Ve yapraklar da yok yerlerde basamam İlkbahar arefesinde boğum boğum olan gözyaşlarım içimde saklı Düşlerim eskiden Peter Pan’ın hikayesi gibi idi Şimdi ise karanlık bir zindan…

Her Şeyin Ölümü

Aslında bazı durumlara şaşırmıyor da değilim Umudumun kaybolması Minibüste bir çocuğun yer vermesi ile yeşeriyor Anlıyorum ki büyük beklentilerim yok tabiatımda. Parayı uzattıktan sonra teşekkürümün a…

Kül

Şimdi tüm çiçeklerimi lodosa bıraktım Uğradığım tahribat ağır Çiçeklerim kayıp, belki de öldüler Kapandım dizlerimin üzerine Dileyeceğim affım da yok isteyeceğim bir şeyim de Nefesimi kesen saniseleri…

Eşsiz Suretin

Sana yazılmayan mısralar bırakıyorum Onları öylesi sıkı tut ki Yazan olmasın. Duymuştum; Benim mısralarımla sana seni anlatmışlar Katiyen yalan! Ben hiçbir kelimeye suretini işleyemedim Öylesi tuttum …

Kafamın Yapı Taşları

Kimsesiz miyim? Hayır. Çay koydum içiyorum şimdi Karalanmış dizelerim var Yaralanmış bir zihnim Düzgün yazmayan bir dolma kalemim. Boşluğum zirve yaptı yine Düşüncelerim paraşütle iniyor Ve hep olduğu…

Hapis

Ruhum kaybolmuş Zihnim bir zindanın kıyısında Müebbete ersem diyorum  mesela Gün ışığı beni benden aldığında Ah müebbet neredesin? Kaybolmuş benliğimin ulaşacağı mutluluk Korkusuz korkunun yaşında bek…

BİR KÜÇÜK NOT
Dergimiz şu an sadece internet üzerinden yayımlanmaktadır. Kağıt kokan bir dergi olmamız için sponsorluk desteği sağlamak istiyorsanız, lütfen iletişime geçin: info@rihtimdergi.com
BİZE KATILIN

Demlik bölümüne, belirlenen tema ile ilgili Öykü/Deneme/Şiir türlerindeki yazılarınızı 20 Ocak’a kadar gönderebilirsiniz.

33. sayı için tema: “Kar”

Ekip sayfasından iletişim adreslerini öğrenebilirsiniz.

Detaylı bilgi için tıklayınız.